محفل ملی ایران بر طبق نقشه های زمان بندی شده توسط بیت العدل مستقر در

حیفا ( اسرائیل ) و با توجه به شرایط زمانی و مکانی

برنامه ها و طرحهای خود را تنظیم نموده به محافل

محلی و سایر تشکیلات تابعه خود ابلاغ مینماید تا به

 مرحله اجرا درآورند . در این زمینه میتوان از نقشه های

 نه ساله (۱۳۴۳-۱۳۵۲شمسی) نقشه یکساله (۱۳۵۲-۱۳۵۳) نقشه پنجساله

 (۱۳۵۳-۱۳۵۸) و نقشه هفت ساله (۱۳۵۸-۱۳۶۵)نام برد که اینها چهار نقشه

 خطرناکی بودند که بعد از مرگ شوقی و نقشه دهساله او(۱۳۳۳-۱۳۴۳)  مستقیما

 توسط بیت العدل حیفا طراحی و نظارت و اجرا گردیده است ،بررسی و توضیح

پیرامون اهداف و خطوط اصلی و نقش استعماری و توسعه طلبانه هریک از این

نقشه ها و موقعیت هرکدام از آنها در روند رشد و توسعه بهائیت بویژه در رابطه با

آیران  نیازمند تجزیه و تحلیل دقیق و شرح و تفصیل زیادی است علیرغم آنکه پیروزی

 انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷وقفه کوتاهی در روند اجرای برنامه های چند ساله

 بهائیت در ایران ایجاد کرد ولی آنها موفق شدند اهداف نقشه های خود را با شرایط

موجود هماهنگ نمایند .

از سال ۱۳۶۵ تا کنون (یعنی در بیست سال اخیر ) چند نقشه مدت دار دیگر تدوین

 گردید و آخرین نقشه پنجساله (۱۳۸۱-۱۳۸۶) سال آخر خود را میگذراند .

اهداف عمده این نقشه ها عبارت بوده است از :

۱-      ۱-تقویت تشکیلات حزب بهائیت وگسترش کمی و کیفی

                آن .

                  ۲- افزایش تعداد بهائیان از طریق :تبلیغات گسترده

                    مهاجرت به نقاط بکر و آماده تبلیغ بهائیت و ازدواج با

                 غیر بهائیان .

                   ۳- نفوذ در سازمانهای بین اللملی .

 ۴- نفوذ در ارکان حکومتی کشورها .