محفل ملی ایران بر طبق نقشه های زمان بندی شده توسط بیت العدل مستقر در 
حیفا ( اسرائیل ) و با توجه به شرایط زمانی و مکانی
برنامه ها و طرحهای خود را تنظیم نموده به محافل
محلی و سایر تشکیلات تابعه خود ابلاغ مینماید تا به
مرحله اجرا درآورند . در این زمینه میتوان از نقشه های
نه ساله (۱۳۴۳-۱۳۵۲شمسی) نقشه یکساله (۱۳۵۲-۱۳۵۳) نقشه پنجساله
(۱۳۵۳-۱۳۵۸) و نقشه هفت ساله (۱۳۵۸-۱۳۶۵)نام برد که اینها چهار نقشه
خطرناکی بودند که بعد از مرگ شوقی و نقشه دهساله او(۱۳۳۳-۱۳۴۳) مستقیما
توسط بیت العدل حیفا طراحی و نظارت و اجرا گردیده است ،بررسی و توضیح
پیرامون اهداف و خطوط اصلی و نقش استعماری و توسعه طلبانه هریک از این
نقشه ها و موقعیت هرکدام از آنها در روند رشد و توسعه بهائیت بویژه در رابطه با
آیران نیازمند تجزیه و تحلیل دقیق و شرح و تفصیل زیادی است علیرغم آنکه پیروزی
انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷وقفه کوتاهی در روند اجرای برنامه های چند ساله
بهائیت در ایران ایجاد کرد ولی آنها موفق شدند اهداف نقشه های خود را با شرایط
موجود هماهنگ نمایند .
از سال ۱۳۶۵ تا کنون (یعنی در بیست سال اخیر ) چند نقشه مدت دار دیگر تدوین
گردید و آخرین نقشه پنجساله (۱۳۸۱-۱۳۸۶) سال آخر خود را میگذراند .
اهداف عمده این نقشه ها عبارت بوده است از :

۱- ۱-تقویت تشکیلات حزب بهائیت وگسترش کمی و کیفی
آن .
۲- افزایش تعداد بهائیان از طریق :تبلیغات گسترده
مهاجرت به نقاط بکر و آماده تبلیغ بهائیت و ازدواج با
غیر بهائیان .
۳- نفوذ در سازمانهای بین اللملی .
۴- نفوذ در ارکان حکومتی کشورها .
ارتباطات برون مرزی که شامل ارتباط محفل ملی با بیت العدل مستقر در حیفا 
(اسرائیل ) و با محافل ملی دیگر کشورها و
مهاجرین ایرانی ، در کشورهای خارجی است که
توسط محفل ملی ـ لجنه ملی ارتباط شرق و
غرب ، لجنه ملی مهاجرت خارجه -و غیره
انجام می گردد .
نوع دیگری از ارتباط هست که رابطه بین حزب و حکومت بهائی را باخارج از ایندو
برقرار مینمایددر این نوع از ارتباط وظایف تشکیلات مربوطه حفظ و توسعه منافع
بهائیت در رابطه با جامعه خارج و حکومت رسمی مملکت می باشد این
عمل را محفل ملی یا محافل محلی و لجنه های " ارتباط با اولیای امور " بر
عهده دارند ، لجنه ارتباط با ، اولیای امور در هرمحل متشکل است از افراد ذی نفوذ
در امور و مجاری مملکتی که در مورد مسائل و مشکلات جاری شور نموده و از نفوذ
خود در حل و رفع انها استفاده می نمایند .
در دوران حکومت ننگین پهلوی ، لجنه های ارتباط با اولیای امور عمدتا شامل
سر هنگها و نظامیان بهائی و مقامات سیاسی و اداری بهائی ذینفوذ در حکومت
پهلوی بود ، این افراد که علیرغم شعار بهائیت مبنی بر عدم دخالت در
سیاست و حکومت ، در محیط کار علنا و با کمال پرروئی تبلیغ بهائیت هم
میکردند ( حتی در پادگانهای نظامی ) وظیفه تشکیلاتی داشتند که با مقامات
ارشد و عالیرتبه حکومت شاه به طور منظم و سیستماتیک در تماس و آنها را
نسبت به بهائیت توجیه نموده و گزارش ارتباطات خود را به طور مرتب به محفل
روحانی بهائی و نهایتا به محفل ملی گزارش دهند .
لجنه ملی ارتباط با اولیای امور گزارشات واصله از محافل روحانی،را جمع بندی
و گزارشات دوره ای برای محفل ملی ار سال و محفل ملی نیز نحوه نفوذ و تاثیر
گذاری در نظام حکومتی شاه را بر این اساس تدوین و به لجنه مربوط ابلاغ
می نمود .
این لجنه هم اکنون در کلیه کشورهائی که
بهائیان حضور دارند به صورت فعالی مشغول
بوده و بسیاری از موضعگیریهای که توسط
مقامات و سیاسیون این کشورها علیه
جمهوری اسلامی ایران صورت میگیرد
ناشی از تبلیغات سوء همین افراد میباشد .
هدف نهائی این لجنه زمینه سازی در میان مقامات بلند مرتبه کشورها برای قبضه
سیستم حکومتی کشورها و تشکیل حکومت بهائی درهر کشور است .در واقع این
لجنه زمینه ساز کودتای خاموش و تدریجی بهائیت در هر کشوری میباشد .