در بهائیت تبلیغ بعنوان یک وظیفه همگانی با دو –هدف اصلی صورت میگیرد ، تشکیلات

 حکومتی بهائی بمنظور ازدیاد نیرو وقدرت انسانی خوب تحت فرمان خود

 نیاز به "عضوگیری " دارند و چون عضو گیری را در محیط خود انجام

 میدهندمفهوم پیشروی در جامعه و اشغال تدریجی آنرا نیز دارا میباشد عضو

 گیری یکی از دو هدف اصلی بهائیت از تبلیغ است که با استفاده از روش تبلیغ متمرکز

روی ، یک فرد یا یک خانواده غیر بهائی انجام میگردد ، محفل تهران هدف عضو گیری

 (ازدیاد نفوس ) و نقش توسعه طلبی تبلیغ را اینگونه بیان می کند:

""منظور از تبلیغ و مهاجرت ازدیاد نفوس احباء و فتح نقاط و تکثیر

 جمعیتها و محافل میباشد ""

دومین هدف از تبلیغ رفع موانع و ایجاد زمینه فکری لازم جهت پیشرفت اهداف توسعه

 طلبانه بهائیت میباشد ، طبیعی است که در کشوری مانند ایران پیشرفت بهائیت

 با مقاومت روبرو میگردد این مقاومت به دوعلت ممکن است باشد : یکی وجود علائق

مذهبی و غیرتهای غیر مذهبی ، ملی ،ُ وطنی و غیره که چون سد راهشان است "تعصبات

جاهلانه " نام میگیرد ، و دیگر عدم اعتماد و خوشبینی مردم نسبت به حسن نیت ظاهری

 بهائیان ، وتبلیغ زمینه ساز یا غیر متمرکز (وبقول خودشان

 ابلاغ کلمه ) هدفش از بین بردن هردو عامل مقاومت فوق

 الذکر است و در واقع سکه ای است که یک روی آن

 "تعصب زدائی " نسبت به هویت فرهنگی و ملی و روی

دیگر "ایجاد خوشبینی " (نسبت به بهائیان و اهداف بظاهر بشر دوستانه آنها ) در جهت

تحقق " وحدت عالم انسانی " میباشد ، در این زمینه مدارک فراوانی وجود دارد که ما فقط

 نمونه ای از آنرا ذکر میکنیم :

بیت العدل حیفادر یکی از پیامهایش به بهائیان ایران ضمن فرامین تبلیغی هردوروی این

سکه را مینماید :

(( مقصود از تبیلغ امراله ... رفع تعصبات

 جاهلانه است .... نفوس غیر بهائی  ولو

 مومن نگردند خاضع شوند و ستایش

بهائیان نمایند حتی در هنگام ضرورت

حمایت یاران کنند ومقاومت اهل عدوان

نمایند لیکن قیامی عام باید تا چنانکه باید و شاید نتیجه مطلوب حاصل شود)) .