دیدیم  که محفل – ملی یا محلی – بعنوان یک حکومت مطلقه همه اقتدارات

 حکومتی  یکجا بدان تفویض شده است لزوم " " تمرکز قدرت " "

  در محفل از دیدگاه دیگری نیز حائز اهمیت میباشد و آن نقشی

 است که محفل ملی و محافل محلی در حفظ و توسعه قدرت بمنظور

دستیابی به حکومت آشکار بر عهده دارند .

نظم اداری اصطلاحی است که هم بر شبکه فعلی تشکیلات اطلاق میگردد و هم بر

 وضعیت آینده آن که به زعم آنها باید اداره کننده حکومت رسمی مملکتی باشد ،

 بعبارت دیگر شبکه مرتبط محفل ملی و محافل محلی که در حال حاضر در ایران

 فعالیت دارند زمانی – در شکل تکامل یافته خود – باید حاکم بر مقدرات ملک و

 ملت ایران باشد ! و چنین است که" " توسعه طلبی " " لازمه  ذاتی (نظم اداری

 بهائی ) میباشد !" محفل " برای اجرای طرحهای " تحکیم و توسعه" نیاز به

" قدرت " دارد و این ضرورت اساسی حاکمیت محفل است

 بگذارید از زبان خودشوقی بشنویم که سالها پیش گفته

 است بهائیت دوره کودکی (رشد ) و تحول را میگذراند

 و درنتیجه برای رسیدن به بلوغ نیازمند قدرت است ،

وی تاکیدمیکندکه اگر ضرورت حیاتی درک نشود بنیان

 بهائیت متزلزل و نقشه های آینده عقیم خواهند ماند .

(( لزوم تمرکز قدرت و اختیارات در محفل ملی و محافل

 محلی وقتی معلوم ومبرهن میگردد که متوجه گردیم امر حضرت بهاء اله هنوز در

 مرحله طفولیت و دوره تحول است ... هرگاه این هئیت که رسما معرف و مسئول

 امراله است به این فرضیه اصلی که لازم هرگونه موفقیت است پی نبرد بنیان امر

 اله متزلزل و نقشه های عظیمی که ... از برای مستقبل ایام پیش بینی شده بنحو

تاثر آوری دچار تعویق خواهد گردید ( نظامات بهائی نوشته شوقی افندی – ص100).

فراز بالا به تنهائی گویای همه چیز هست : " تمرکزقدرت " در محفل با بیان

امراله سرو کار دارد ، لازمه رشد و تحول و ضرورت اساسی برای اجرای

 نقشه های عظیم آینده (؟) است .

پیشتر دیدیم که در رابطه بین فرد و محفل ، فرد باید مطیع کامل و بی قید

 شرط محفل باشد این اصل قدرت را بطور کامل از افراد میگیرد و به محفل

 منتقل مینماید و بدینترتیب یک فرد بهائی در جامعه ما از آنروی که بهائیت

همراه با کلیه امکانات و موقعیتهای سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و غیره بعنوان

 یک مهره فزاینده قدرت در اختیار محفل قرار میگیرد و زیر نظر محفل در موضع

 خود انجام وظیفه می نماید

در کتاب نظم اداری ص 27 آمده است :

(( محفل روحانی دارای قدرت کاملی میباشد و اطاعتش بر فرد

 فرد احبای الهی درهر مقام و سمتی که هستند لازم و ضروری

است )).